Sha Dhar

Arose

Sztuka Miłości

Ilustrator Anna Sarbok

© Sha Dhar, 2019

© Anna Sarbok, ilustracje, 2019

Sztuka Miłości jest sztuką alchemii… czyli o tym, jak TO robić, by serce otworzyło przed nami swój ogród zmysłowości. Wyzwolisz Duszę, tylko gdy pozwolisz żyć ciału, nie krępując go żadnymi sznurami — bez wstydu i winy, bezbronnie i odważnie. Otwórz swoją różę i przyjmij jej owoc: Eksplozję Radości! Arose to nie tylko erotyczna poezja, przeplatana seksualnymi wskazówkami. Najważniejsza jest obecna tu zupełnie nowa energia. Przyjmij ją i odkryj, że seks to coś znacznie głębszego, niż myślisz.

ISBN 978-83-8189-290-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Dla wszystkich bogiń, czarownic i wiedźm — a szczególnie dla tej jednej, która odmieniła moje życie! Dziękuję!

Zakazany owoc

Miłość jest dzisiaj smakiem zakazanym. Okrytym całunem wstydu i winy. Wszyscy jej pragniemy bardziej, niż czegokolwiek innego, a jednak boimy się. Uprawiamy skrycie, z rezerwą, brudni w oczach boga.

Rozumiem, czemu tak jest. Całe tysiąclecia braku zrozumienia, barbarzyńskich obyczajów i kłamstw, sączonych przez “świętych” myślicieli, zrobiły swoje. Utkały ten ponury gobelin, maskując jeden z najjaśniejszych brylantów Życia — seks.

Niechęć do seksualności jest nam wpajana od najmłodszych lat. Chyba największym tego przykładem jest biblijna historia o wygnaniu z raju. Mówi ona, że bóg wypędził Adama i Ewę z ogrodów Edenu, skazując ich na wieczną tułaczkę przez ból i trudy życia. A dlaczego „dobry bóg” to zrobił?

Ponieważ Adam skusił się na jabłko Ewy. I choć w tej bajce jest to pokazane symbolicznie, to podświadomie wszyscy wiemy, czym naprawdę było to jabłko. W jakiś sposób, na intuicyjnym poziomie, myślmy sobie, że to słodkie, zakazane jabłko było… ponętnym tyłeczkiem Ewy.

A „zły wąż”, to nic innego, jak seksualna energia, której przebudzeniu uległa najpierw Ewa, by potem skusić swym urokiem Adama. Jest to energia znana w każdej kulturze pod różnymi nazwami. Hindusi mówią Kundalini; szamani południowo-amerykańscy określili ją mianem Pierzastego Węża; żydzi — Shekinah, a buddyści Candali. Paradoksalnie, gdy się temu przyjrzeć, jest to nic innego jak chrześcijański odpowiednik Ducha Świętego.

Wygnanie z Raju to na wskroś symboliczna opowieść, która sprawia, że człowiek przez całe życie czuję się czymś mniej niż boskim, w jakiś sposób przeklętym. Wierzy, że musi dostąpić odpuszczenia swego grzechu pierworodnego, grzechu tego, że w ogóle istnieje. I choć chrześcijański chrzest niby załatwia tą sprawę, to i tak przez resztę życia, podświadomie wierzymy, że jest z nami coś nie tak. A wszystko to wina… Ewy i jej uroczego jabłuszka oraz Adama, i jego słabości na jej słodkie wdzięki.

Bóg wypędził ich z Edenu, aby dalej uprawiali swój nierządny akt i płodzili przeklęte potomstwo. Adam i Ewa zostali okryci szarym gobelinem wstydu i winy, a ich miłość stała się grzeszna.

I ja urodziłem się pod tym groteskowym gobelinem. I na mnie nałożono szare koce zwątpienia i wstydu. Przesłonięto oczy opaską strachu, wytrenowano do unikania pełnej rozkoszy głębi miłości. Stępiono język na jej rajskie smaki. I mnie poczęstowano tym „jabłkiem przeklętym”, nasączonym winą, i pewnie tak by pozostało, gdyby…

Gdyby nie to, o czym piszę w tej swoistej pracy naukowej — to, że po wielu latach duchowych eksploracji odkryłem miłość bez granic, bez wstydu, bez poczucia winy, bez kłamstw. Miłość słodką i namiętną.

Miłość, która zamiast być czarną polewką, pełną gorzkiego poczucia winy, stała się przepełnioną aromatycznym, słodkim winem. Winem pełnym pasji, starannie „utkanym” z owoców słonecznego, a zarazem ekstatycznie wilgotnego lata.

Chcę się podzielić z Tobą tą miłością, bo może i w Tobie otworzy magiczne wrota do świata marzeń, kreatywnych wizji i najcenniejszej słodyczy Życia. A wtedy świat ludzki z pewnością będzie trochę bliższy nieba. Kobiecość zaś i męskość zostaną uznane za naturalną, rdzenną, pierwotną świętość — przejaw boskiej kreatywności.

Ich unia jest tym, co stworzyło wszystko. Nawet dziś to widać, bo jeśli czytasz te słowa i czujesz ten rytm, który bije z Serca samego Życia, to znaczy, że również Ciebie spłodziła święta unia miłosnego uniesienia między kobietą i mężczyzną. Inaczej przecież nie byłoby Cię na tym świecie! Nie byłoby niczego w ogóle.

Za swój język obrałem głównie poezję, bo gdy czuję, jak rodzi się we mnie ta nowa energia miłości, czasem tylko tak potrafię wyrazić Prawdę, jaka z niej płynie.

Miłość to, wbrew pozorom współczesnego postępu, wciąż owoc zakazany, którego pragniemy, lecz boimy się zarazem. Z pewnością tez nie do końca rozumiemy. Nie znamy tajników sztuki miłości i św.[1] seksu. Trzeba jednak przyznać, że w ciągu ostatnich stu lat zaszła na tym polu fantastyczna transformacja.

I choć wielu wciąż tak twierdzi, to owoc ów wcale nie jest powodem końca Edenu. Nie! Seks tak naprawdę jest początkiem nowej ery, renesansu wolności ludzkiego życia, kreatywności bijącej niczym czyste źródło wewnątrz każdego z nas. Seks ma w sobie niesamowity potencjał oświecenia i transformacji ludzkiej świadomości. Miłość jest nadzieją na przyszłość… piękną i radosną przyszłość, której przecież w głębi Serca wszyscy pragniemy.

[1] Św. to skrót od świadomy. Świętość nie kojarzy się mi najlepiej. Ale paradoksalnie, świadomość sprawia, że odkrywa się również prawdziwą świętość, czyli po prostu harmonię, równowagę, radość i godność.

Nowy rok

Płatki róży otwierają się

Gdy klękam przed Tobą

Moja modlitwa jest bez słów

Mój język sięga wgłąb różowej toni

Lekko muska chłonąc słodką woń

Czuję jak drżysz

Powiewa bryza świętych energii

Dotykam twoich łodyg

Są bez kolców

Odmładzają moje dłonie

Dając natchnienie do życia

Wzbiera w nas ogień

Ocean burzy się

Moja łódź chce zawitać w Twoim ogrodzie

Żagle na maszt!

Z pieca bucha żar!

Głęboko oddychamy

Płyniemy razem wśród gwiazd…

A gdy wchodzisz na mój okręt

Świat staje się najpiękniejszym miejscem pod Słońcem

Wybucha szampan

Ten rok będzie wspaniały!

Uwolnienie blokad

Aby móc otworzyć się na tą jakość miłości słodkiej i przyjemnej poza wszelkim wyobrażeniem, należy oczyścić się z kłamstw i iluzji, jakie zostały w nas zaprogramowane przez ślepy światopogląd naszych przodków.

Po prostu je odziedziczyliśmy, nauczyliśmy się wraz z całą resztą systemów wierzeń i uprzedzeń, wpajanych nam od najmłodszych lat. Te psychiczne, generalnie podświadome konstrukty, są niczym tamy na rzece życiowej energii.

A to własnie płynąca nieskrępowanie życiowa energia jest tym, co daje tak wspaniałą rozkosz i sprawia, że seks jest cudownym doświadczeniem. Lecz, gdy jest zblokowana, to oczywiście nie może płynąć w pełni. I zamiast spokojnego oceanu wszechogarniającego orgazmu, doświadczamy tylko chwilowego wytrysku rozkoszy.

Cóż, to też jest piękne i słodkie, ale przecież może być jeszcze piękniej i więcej! Rozkosz może trwać dłużej i przepływać nie tylko przez całe ciało, ale obejmować również umysł i pole energetyczne — dotykać Duszy. Taki orgazm jest znacznie przyjemniejszy. Niesie też ze sobą wiele innych korzyści.

Trzeba więc oczyścić się z tych blokad. Jest to proces długotrwały. Wymaga cierpliwości i zaufania. Dzielnej praktyki św. seksu (to chyba nie tak źle, nie?).

Trzeba pójść wbrew utartym schematom i objąć swoje ja w całej pełni. Bez względu na fizyczną płeć, należy uznać w sobie i pokochać wszystkie dualne elementy. Zarówno te męskie, jak i żeńskie; jasne oraz ciemne. Tylko wtedy blokady znikną a energia orgazmu odkryje przed nami swój pełen potencjał.

Kreatywność

Nic tak nie leczy jak pocałunki

Pełne pieszczoty i czaru

Nic tak nie cieszy o poranku

Jak słodki deszczyk natchnienia

Bo gdy leżymy sobą upojeni

Ciało i umysł się w pełni otwiera

Oczyszcza nas ta woń odżywcza

Którą stworzyły nasze usta

I nic innego w głowie nie kołacze

Lecz by energie te przelać na płótna!

Jesteśmy ciepli — wręcz rozpaleni

Ochoczo patrząc w swoje odbicia

Twój wzrok spotyka się z moim

A w głębi twych czarnych toni

Migocze blask samego Życia

Dziś będziemy przelewać to światło

We wszystkie myśli czyny słowa

Świat — naszym płótnem

Seks — życia natchnieniem

Życie — expression créative!

Otuleni czarem

Słodka nektarynka

O różowym brzasku

Soczyście nabrzmiewa

W moich ustach

Nieboskłon smakuje jej soczystością!

Bezwstydnie całuję każdą odrobinę

Spijam jej boski nektar aż…

Sopranowym blaskiem wybucha!

Wprost na moją twarz

Wtulam się wtem ogniście

W jej miękkie krągłości

Cuda niewieście!

Gdy sięga do mnie…

Po laskę waniliowej zorzy

Chwyta ją pospiesznie

By wypełnić usta

Aromatem białych marzeń

Jest słoneczny poranek

Leżymy nasyceni miłosnym nektarem…

Tylko tak warto zaczynać dzień!

Brak kontroli

Jedną z najpiękniejszych chwil w życiu człowieka jest uwolnienie się spod kontroli. Z początku są to tylko chwile, ponieważ jesteśmy tak przyzwyczajeni do nieustannego kontrolowania siebie, że gdy tylko wypuścimy się z klatki własnych zasad, to zaraz z powrotem chcemy do niej wracać. Czujemy się bezpiecznie, będąc pod kloszem zasad i reguł na temat tego, co jest w nas dobre, a co jest złe.

Najzabawniejsze jest jednak to, że te reguły są w zasadzie odmienne zależnie od człowieka — choć oczywiście jest też wiele ogólnie przyjętych w danej kulturze.

Chodzi oczywiście o nasze systemy wierzeń. Jedni wierzą, że jedzenie mięsa jest złe, podczas gdy inni uważają, że aby być zdrowym, to jednak trzeba mięso jeść. Wielu powstrzymuje się od dzikości, bojąc się jej nieokiełznanego ognia. Inni zaś mają w drugą stronę. Z ekstrawertyczną dzikością nie mają problemu, ale za to boją się poddania i wrażliwości — spojrzenia we własne wnętrze, a przez to również otworzenia się na wnętrze drugiej osoby. Stają się pewni siebie i śmiali, lecz również bardzo powierzchowni i nieprawdziwi względem własnych uczuć. A więc również kontrolują siebie — tylko w inny sposób.

W swoim rdzeniu kontrolowanie siebie wiąże się z poczuciem bezpieczeństwa. Kontrolujemy siebie, bo nie czujemy się bezpiecznie. Czy to w świecie zewnętrznym, czy własnym wnętrzu. I ma to olbrzymi wpływ na wszystko, włącznie ze sferą intymną oraz seksem.

Dlatego pierwszym krokiem każdej miłości jest właśnie stworzenie bezpiecznej przestrzeni. Wtedy hamulce puszczą łatwo, skorupa pęknie, lód powoli stopnieje i będzie naprawdę przyjemnie. Seks nie będzie już tylko szybkim „pieprzeniem się”, albo grzecznym, powściągliwym mizianiem.

Dzięki stworzeniu bezpiecznej przestrzeni na wszystkich poziomach, uprawianie seksu staje się zabawą i miłością. Świętym aktem energetycznej unii męskości i żeńskości, a jednocześnie nieokiełznanym ogniem fizycznych igraszek. Wszystko razem.

Przede wszystkim jednak, dzięki poczuciu bezpieczeństwa, łatwiej będzie nie spieszyć się i pozwolić aby energie miłości otworzyły się w pełni, zamiast od razu, pospiesznie przeć do finiszu.

Życie jest piękne

Rozgrzany fallus w Twoich dłoniach

Wygląda jak pochodnia

Noc przemienia się w ognisko

Na łonie Bogini Natury

Wszystko wokół lśni gdy…

Pospiesznie wkładasz go między uda

Nie ma czasu do namysłu

Umysł umiera!

Jestem opętany Twoim zapachem

Chwytam piersi

Pieszczę…

Ciągnę lekko włosy…

Całujesz mnie namiętnie

Jesteś moją suką! — Jestem twoim psem!

Pieprzymy się bez opamiętania!

Śpiewasz i wyjesz jak wzburzone morze

A ja zanurzam się w nim cały

Niczym zachodzące słońce

Smagam Cię zuchwale swoim kutasem

A ty się śmiejesz… krzyczysz

Tak! Jeszcze! Pragnę!

Kocham twoje jabłuszko

Kocham twoje pomarańcze

Soczystą brzoskwinkę

Kocham Cię w całości!

Ssij moją latarnię

Ssij aż do końca

Niech zaświeci na twym morzu

Ja też tego pragnę!

Z krzykiem błyszczymy

W czułych objęciach

Leżysz szczęśliwa

Polukrowana słodyczą życia

Przytulamy się

Twoje piersi są takie miękkie w moich twardych dłoniach

Wiem że lubisz gdy tulę Cię pewnie

Życie jest piękne!

Najświętszy Sakrament

Gdybyś tak czule objęła go palcami

I zanurzyła czubek w słodkiej toni marzeń

Gdybyś tak miękko falując piersiami

Usłyszała jak pragnie wędrować między górami

Gdybyś z uśmiechem objęła go pieszczotą

I pocałowała witając wczesny ranek

Wtedy on by pewnie zaśpiewa Ci ochoczo

O tym jak bardzo pragnie być twym ukochanym

…jak rozpalasz i gasisz największe pragnienia!

Byłabyś boginią tej porannej modlitwy

W twej nagiej świątyni znalazłbym oświecenie!

Ciepłem Cię spowiję najpiękniejszej gwiazdy

Dając wszystko czego bezwstydnie pożądasz

Mogłabyś wtem położyć się ze mną

Na ołtarzu miękkich poduch

Pierzyn miłosnych uniesień

Byłabyś komunią

Najświętszym sakramentem rozkoszy

Miłości większej niż Wszechświat może pojąć

Majteczki zerwałbym zębami

Przyjmując twoją wilgotną świętość

Delikatny masaż

Gorące pocałunki

Twoje oczy szkliste łzami szczęścia

Chłonąłbym Twój zapach

Sycił wszystkie zmysły

Czując jak czerwienisz się do granic dzikości

W rozkoszy posuwalibyśmy się…

Po tej drodze do oświecenia

Aż sakrament nie dopełni się

W świętej uni podniecenia

Oddychanie

Świadomy, powolny oddech do brzuszka to jedno z najlepszych narzędzi uprawiania miłości. Właściwie jest to pierwszy krok każdego seksu. Oddychanie łagodzi i uwalnia energie w nas samych i sprawia, że tworzy się bezpieczna przestrzeń, o której mówiłem.

Nie ma znaczenia, czy chcesz kochać się z partnerką/partnerem, czy tylko samemu ze sobą. Oddychanie jest swoistym preludium symfonii miłości. Sprawia, że twoja świadomość skupia się na chwili teraz, wraz ze wszystkimi doznaniami zmysłów.

Oddychając powoli, relaksujesz się a życiowa energia zaczyna płynąć pełniej i bardziej gładko poprzez nie tylko twoje ciało, ale również całe pole energetyczne. Uważam, że to jeden z największych wynalazków ludzkości. Bo generalnie, zazwyczaj, oddychamy automatycznie i bardzo płytko, a więc nasz metabolizm pracuje na spowolnionych obrotach.

Ma to swoje potwierdzenie w medycynie. Oddech jest wykorzystywany przez kobiety w ciąży, sportowców, podczas terapii psychologicznych, duchowych praktyk. Nie od dziś wiadomo, że to jak oddychasz znacząco wpływa na pracę całego organizmu. Jest więc czymś kluczowym również podczas seksualnej miłości.

Oddech, który praktykuję osobiście jest odmienny od większości, których przepisy można znaleźć w Internecie. Jest to oddech swobodny, a jednak świadomy. Niekontrolowany, a jednocześnie ukierunkowany na otworzenie drzwi seksualnej energii, znajdujące się w brzuszku. Niektórzy nazywają ten oddech, oddechem małego dziecka, albo oddechem współczucia, czy kompasji.

Malutkie dzieci, w pierwszych miesiącach życia, w sposób naturalny oddychają bardzo powoli, głęboko i do samych trzewi. W ten sposób rozwija się w nich duchowa energia, a młodziutki metabolizm wzrasta i przystosowuje się do otaczających energii.

To dopiero później, szorstki świat serwuje dziecku poczucie zagrożenia, stres i negatywne emocje, przez co oddech staje się coraz płytszy i szybszy. Strach przejmuje powoli kontrolę, skupiając energię coraz bardziej w umyśle, a drzwi czystej, seksualnej energii miłości, które nas spłodziły, zamykają się.

Jest w tym wiele więcej do powiedzenia, ale na potrzeby tej książki, wystarczy wiedzieć, że powrót do tego głębokiego powolnego oddechu, sprawia że seksualna energia równoważy się w nas, a drzwi do ekstatycznego orgazmu energetycznego otwierają się.

Pierwszy śnieg

Jesteś moim ulubionym krajobrazem

Od stóp aż po horyzont zdarzeń

Najbardziej lubię wilgotne doliny

I miękkie wzniesienia latem

Lecz zawsze gdy po Tobie wędruję nocą

Najpiękniejsze swą gwiazdy Twoich oczu

Patrząc w ich głębiny

Sam zaczynam świecić

A mój krajobraz

Stapia się z Twoim

Razem tworzymy nowy świat

Wszechświat pełen marzeń

Chwytam wtedy twoją jabłoń

Łapczywie szukając owoców

Ty sięgasz po mój róg obfitości

By wydobyć ze mnie

Jedyne nuty warte zachodu

Jak wieczorne cykady latem

Moje Słońce zaraz wybuchnie

Twój Ocean bulgocze rozszalały

Piersi falują w moich dłoniach

Czy to koniec świata… czy początek…

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.