Arnold Schwarzenegger
Droga na szczyt

Autor: JUSTYNA JACIUK

Wydawca: ŁUKASZ TOMYS

WSTĘP

Arnolda Schwarzeneggera nie trzeba nikomu przedstawiać. Kulturysta, aktor, polityk, ale również przedsiębiorca, inwestor i działacz społeczny. Zasłynął jako wielki propagator sportu wśród młodzieży i przyczynił się do tego, że kulturystyka stała się sportem uprawianym przez miliony ludzi na całym świecie. Każde jego marzenie się spełniło, a jego kreacje filmowe zapewniły mu nieśmiertelność.

Choć osiągnął tak wiele, to warto pamiętać, że jego życie nie było drogą usłaną różami. Urodził się niedługo po wojnie, która położyła się cieniem na Austrii. Jego rodzina zmagała się z problemami finansowymi. Ojciec często go krytykował i faworyzował starszego syna, Meinharda. Późniejszy gubernator Kalifornii, stanu o produkcie krajowym brutto Francji w dzieciństwie nie miał do dyspozycji toalety, a po wodę chodził do studni. Wszystko osiągnął sam, ciężka pracą.

Jako imigrant słabo władający językiem angielskim i mówiący z wyraźnym, twardym akcentem nie miał łatwego życia stawiając swoje pierwsze kroki w Hollywood i w świecie polityki. Do Ameryki przybywał nie mając nic poza swoim umięśnionym ciałem i charyzmą. Kilkanaście lat później był już pośrednio członkiem klanu Kennedych.

W jaki sposób pomimo licznych przeciwności Schwarzenegger odniósł spektakularny sukces i stał się idolem dla kilku pokoleń fanów?

Z naszej książki dowiesz się między innymi:

- jak rozpoczęła się przygoda Schwarzeneggera z kulturystyką i branżą filmową,

- czy pozowanie podczas zawodów kulturystycznych pomogło mu rozwinąć umiejętności aktorskie,

- dlaczego samowolnie opuścił koszary wojskowe podczas pełnienia służby zasadniczej,

- w jaki sposób Arnold przygotowywał się do swoich niezapomnianych ról jak Conan i Terminator,

- jak powstała kultowa fraza I’ll be back i dlaczego Schwarzenegger toczył o nią spór z Jamesem Cameronem,

- czy dźwięk rozdeptywania czaszki to w rzeczywistości odgłos rozgniatanego fistaszka,

- kto miał pierwotnie zagrać cyborga-zabójcę zamiast Schwarzeneggera i dlaczego ostatecznie to Arnold otrzymał rolę Terminatora,

- dlaczego wg pierwotnych założeń to Schwarzenegger miał wcielić się w postać Kayla Riessa,

- dlaczego nauka oddawania strzałów przy jednocześnie jeździe na motocyklu była dla niego bolesna,

- czy zabawne riposty Schwarzeneggera takie jak hasta la Vista baby, to wynik wytężonej pracy i powtarzanych wielokrotnie prób czy wyraz spontanicznej zabawy na planie filmowym,

z jakimi trudnościami zmagała się ekipa filmowa podczas prac nad Predatorem,

- czy Arnold rzeczywiście pędził na koniu w filmie „Prawdziwe kłamstwa”,

- dlaczego bardzo zależało mu na występowaniu w komediach i ile zarabiał jako aktor,

- czy Schwarzenegger był nominowany do Oskara i zdobył złotą statuetkę,

- jaki był najbardziej dochodowy film w jego karierze i czemu postanowił zostać politykiem,

- dlaczego planowanie i spisywanie celów jest wg Schwarzeneggera kluczem do sukcesu?

Źródłem informacji do niniejszej publikacji były książki, dziesiątki artykułów prasowych, a także posty i wpisy na portalach, blogach i innych stronach internetowych. Pochodzenie informacji podawane jest na bieżąco w tekście, co jak mamy nadzieję ułatwi zadanie osobom pragnącym poszerzyć swoją wiedzę na dany temat. Nieocenionym źródłem faktów i wprowadzeniem w kontekst wydarzeń były artykuły prasowe ukazujące się na łamach takich pism jak „Los Angeles Times”, The Washington Post”, „The Telegraph”. Niniejsza praca powstała głównie w oparciu o autobiografię aktora zatytułowaną „Pamięć absolutna”, w której aktor opowiada historię swojego życia i tłumaczy się z niektórych swoich zachowań. Znalazły się w niej również fragmenty pierwszej autobiografii Arnolda Schwarzeneggera zatytułowanej „Arnold: The Education of a Bodybuilder”. Wykorzystano również fragmenty książki Nigela Andrewsa zatytułowanej „True Myth of Arnold Schwarzenegger” oraz biografii autorstwa Colleena A. Sextona pod tytułem „Arnold Schwarzenegger”. Gorąco zachęcamy do sięgnięcia po te publikacje zwłaszcza osoby, które chcą jeszcze bardziej zgłębić jego historię.

Rozdział 1. Austriackie korzenie

Arnold Alois Schwarzenegger urodził się 30 lipca 1947 r. w Thal na przedmieściach Grazu w Styrii, w południowo wschodniej Austrii. Jego rodzicami byli Aurelia z domu Jadrny oraz Gustav Schwarzenegger. Gustav był miejscowym komendantem policji. W 1938 r. dobrowolnie wstąpił do NSDAP, a następnie brał udział w II wojnie światowej jako starszy sierżant (Hauptfeldwebel). Służył w Polsce, Francji, Belgii, na Ukrainie, Litwie i w Rosji, gdzie 22 sierpnia 1942 roku został ranny. Otrzymał odznaczenie Żelaznego Krzyża pierwszej i drugiej klasy za odwagę i Medal Frontu Wschodniego za poniesione rany. Początkowo był leczony w szpitalu wojskowym w Łodzi, ale według zapisów cierpiał również na nawracające napady malarii, które doprowadziły do jego zwolnienia ze służby w 1943 roku. W późniejszym rozdziale opiszemy szerzej jego współpracę z nazistami, ponieważ Arnold chciał poznać prawdę, czy jego ojciec był zbrodniarzem wojennym.

W autobiografii zatytułowanej „Pamięć absolutna” Arnold Schwarzenegger wspomina, że zarówno ojciec, jak i matka pochodzili z klasy pracującej, z robotniczych rodzin, które zajmowały się produkcją stali. Jego rodzice poznali się pod koniec II wojny światowej w mieście Mürzzuschlag, w którym Aurelia pracowała jako urzędniczka w punkcie dystrybucji racji żywnościowych podlegających ratuszowi. Mimo że była dopiero po dwudziestce, to już zdążyła owdowieć. Jej pierwszy mąż zginął niecałe 8 miesięcy po ślubie.

Pewnego dnia, siedząc za biurkiem w pracy, zauważyła Gustava ubranego w mundur policjanta, który akurat przechadzał się ulicą. Chociaż był od niej starszy, to od razu wpadł jej w oko. Zawsze miała słabość do mężczyzn w mundurach. Wiedziała, kiedy ma służbę i zawsze czekała na niego, by móc z nim porozmawiać przez otwarte okno. Zdobyła to, czego chciała. 20 października 1945 r., Gustaw ożenił się z Aurelią. Miał wtedy 38 lat, a ona – 23. W autobiografii Arnold wspomina, że jego rodzice bardzo się kochali. Określił to w ten sposób: Widać to było po sposobie, w jaki podawała mu kawę, a on ofiarowywał jej drobne upominki, przytulał ją i klepał po pupie.

Ojciec dostał przydział w Thal, do którego się przenieśli i gdzie stanął na czele czteroosobowego posterunku odpowiedzialnego za utrzymanie porządku na wsi i w jej okolicach.

W biografii autorstwa Colleena A. Sextona pod tytułem „Arnold Schwarzenegger”, można znaleźć informację, że w ciągu pierwszego roku małżeństwa, a dokładnie 17 lipca 1946 r., urodził się pierwszy syn Gustava i Aurelii – Meinhard. Rok później na świat przyszedł Arnold.

W wywiadzie udzielonym dla gazety „The Scottman” Arnold Schwarzenegger przyznał, że jego rodzice byli bardzo surowi: Wtedy w Austrii był to zupełnie inny świat... Jeśli zrobiliśmy coś złego lub nie posłuchaliśmy naszych rodziców, nie szczędzono rózgi.

Jak zauważa Arnold w autobiografii, wydawało mu się to zupełnie normalne, że ojciec wymierza dzieciom kary lub przychodzi do domu pijany. Należy wspomnieć, że Gustav nie stronił od alkoholu. Co piątek wracał do domu nietrzeźwy. Zachowywał się wtedy agresywnie, dobijał się do drzwi i krzyczał na Aurelię. Arnold o jego wybuchach złości mówi w ten sposób: Gniew szybko mijał i nazajutrz ojciec był jak do rany przyłóż, zabierał nas na obiad albo dawał prezenty na zgodę. Ale gdy my nabroiliśmy, spuszczał nam lanie.

Jak zauważa Xan Brooks w artykule poświęconym Arnoldowi, który ukazał się w „The Guardian”, Gustav silnie i rażąco faworyzował starszego syna, Meinharda względem Arnolda. Wynikało to z podejrzenia, że Arnold nie był jego biologicznym dzieckiem. Z kolei Nigel Andrews w książce „True Myth of Arnold Schwarzenegger” stwierdza, że Arnold tak wspomina swojego ojca: nie miał cierpliwości do słuchania i rozumienia jego problemów.

Sam Arnold w autobiografii nie poruszył tematu wątpliwości dotyczących swoich biologicznych korzeni. Opisuje za to relacje z bratem. W dzieciństwie byli sobie bardzo bliscy. Zajmowali wspólny pokój, aż do skończenia przez Arnolda osiemnastu lat, kiedy to opuścił dom, aby odbyć służbę wojskową.

Jednocześnie mocno ze sobą współzawodniczyli. W ten sposób chcieli zdobyć względy ojca, który organizował im wyścigi, mówiąc: A teraz zobaczymy, kto jest lepszy. Arnold w autobiografii stwierdza, że nieustannie szukał okazji, żeby zdobyć przewagę. Jak zauważa Sexton, Arnold zawsze był na drugim miejscu w oczach Gustava.

Menard panicznie bał się ciemności. Arnold musiał nawet wychodzić po niego na przystanek, gdy ten wracał ze szkoły po zmroku. W zamian za to dostawał od ojca pięć szylingów tygodniowo. Rodzice byli bardziej opiekuńczy względem Meinharda, a Arnoldowi poświęcali mniej uwagi. Pewnego lata wysłali go do pracy w gospodarstwie jego matki chrzestnej, a Meinhard został w domu. Kiedy przyjechał do domu, dowiedział się, że gdy pracował fizycznie, rodzice zabrali Meinharda na wycieczkę do Wiednia. Oczywiście sprawiło to, że poczuł do nich żal.

Stopniowo jego drogi z bratem zaczęły się rozchodzić. Arnold w autobiografii zauważa, że gdy on czytał w gazetach działy sportowe i uczył się na pamięć nazwisk sportowców, Meinhard zaczytywał się w „Der Spiegel” i zapamiętywał nazwy wszystkich stolic świata oraz długości większych rzek. Arnold opisuje go słowami: Miał bzika na punkcie wszelkich faktów i stale rywalizował w tej dziedzinie z ojcem. Meinhard czuł również awersję do pracy fizycznej. W rodzinie szybko nabrano przekonania, że w przyszłości będzie zajmować się pracą umysłową, a Arnold będzie zwykłym robotnikiem.

Jak podaje oficjalna strona internetowa aktora, podczas przemówienia w 2001 r. powiedział: Mój ojciec pragnął, żebym był policjantem jak on. Moja matka chciała, żebym poszedł do szkoły handlowej.

Arnold miał dobre relacje z matką i utrzymywał z nią kontakt aż do jej śmierci. W autobiografii opisuje ją jako wysoką kobietę o szerokich ramionach, silną i zaradną, tradycyjną Hausfrau. Być może to właśnie po niej Arnold odziedziczył muskularną sylwetkę. Utrzymywała w domu nieskazitelny porządek i czystość. Z uporem maniaka dbała o to, aby ich ubrania porządnie wisiały na wieszakach, a ręczniki i pościel były starannie złożone. Zajmowała się również finansami ze względu na dawne doświadczenie zawodowe. Wendy Leigh w książce pod tytułem „Arnold: An Unathorized Biography” zauważa, że rodzina Schwarzeneggerów borykała się z finansowymi problemami. Według Arnolda ważnym wydarzeniem jego młodości był dzień, gdy rodzina kupiła lodówkę. Sexton przywołuje wypowiedź Arnolda na ten temat: Wszyscy staliśmy w kuchni i patrzyliśmy na nią. Moja matka otworzyła ją i wszyscy włożyliśmy do niej ręce i poczuliśmy zimno, i spanikowaliśmy, jakby to była najdziwniejsza rzecz, jaką można sobie wyobrazić.

Pensja policjanta, którą otrzymywał jego ojciec, ledwo co starczała na wyżywienie rodziny. Natomiast w ramach przydziału Gustav otrzymał zakwaterowanie. Kiedy Arnold był małym chłopcem, jego rodzina osiedliła się w niewielkim domku niedaleko lokalnego posterunku policji, co pozwalało ojcu Arnolda na szybkie dotarcie do pracy. Gustav dostał przydział w Thal, w którym to stanął na czele posterunku odpowiedzialnego za utrzymywanie porządku we wsi i okolicy. Późniejszy gubernator Kalifornii, stanu o produkcie krajowym brutto Francji, w dzieciństwie nie miał do dyspozycji toalety, a po wodę chodził do studni. Schwarzenegger w autobiografii pierwszy dom opisuje następująco: Dom, w którym spędziłem dzieciństwo, był zwykłym budynkiem z kamienia i cegieł, o harmonijnych proporcjach, grubych murach i małych oknach chroniących przed alpejskimi zimami. Mieliśmy dwie sypialnie z piecami na węgiel oraz kuchnię, w której jedliśmy, odrabialiśmy lekcje, myliśmy się i bawiliśmy. Źródłem ciepła w tym pomieszczeniu była kuchenka. Nie było kanalizacji, nie mieliśmy prysznica ani klozetu, tylko coś w rodzaju nocnika. Najbliższa studnia znajdowała się gdzieś w odległości około półtora kilometra i któreś z nas musiało do niej chodzić, nawet gdy padał deszcz czy śnieg (…). Mieliśmy tylko niezbędne meble i kilka lamp elektrycznych.

W roku 1947 Austria znajdowała się pod okupacją wojsk alianckich, które pokonały Trzecią Rzeszę. W maju, dwa miesiące przed przyjściem Arnolda na świat, w Wiedniu wybuchły zamieszki z powodu braku żywności. W Styrii, kraju związkowym w południowo-wschodniej części Austrii, gdzie mieszkali, również panował głód. Nie polepszał sytuacji fakt, że Austria była najbardziej wysuniętym na wschód krajem Bloku Zachodniego, a zewsząd otaczały ją państwa komunistyczne. Pomimo iż nie była członkiem NATO, to i tak obawiano się ataku ze strony ZSRR. W ramach ciekawostki warto wspomnieć, że podobnie jak liczne miejscowości niemieckie na wschód od Łaby, również nazwa Grazu, którym Arnold spędził znaczną część młodości ma słowiańskie pochodzenie. Niemieckie Graz pisane przez „z” na końcu, to nic innego jak słoweński gradec, czyli staropolski grodziec, mały zamek.

Jak pisze Chris Dickler w książce „Arnold Schwarzenegger – An Unbelievable Biography of a True Achiever” Schwarzeneggerowie byli małą rodziną i nie prowadzili zbyt rozrzutnego stylu życia. Ich sytuacja materialna nie była najlepsza. Arnold wspomina, że urodził się w czasach głodu. Opowiada, jak jego matka chodziła od jednego domostwa do drugiego w poszukiwaniu jedzenia. Czasami zajmowało jej to aż trzy dni. Dickler dodaje, że Gustav wymusił na rodzinie iście wojskowy tryb życia. Tym samym dzieciństwo Arnolda w głównej mierze składało się z wczesnego wstawania, ciężkich ćwiczeń i wielu prac domowych. Arnold w autobiografii wspomina to następująco: Jego sposobem na życie była dyscyplina. Wprowadził rutynę, której nic nie mogło zmienić: wstawaliśmy o szóstej i albo ja, albo Meinhard poszliśmy do sąsiedniego gospodarstwa po mleko. Kiedy trochę podrośliśmy i zaczęliśmy uprawiać sport, do naszych obowiązków doszły ćwiczenia i musieliśmy zasłużyć na śniadanie, wykonując pompki. Sexton zauważa, że chłopcy byli zobowiązani do utrzymywania swych ubrań w czystości, a ich buty nie mogły być w żaden sposób zabrudzone.

W weekendy rodzina Schwarzeneggerów urządzała sobie wycieczki do sąsiednich farm albo wyjeżdżała do pobliskiego miasta Graz, aby odwiedzić muzeum, zobaczyć sztukę w teatrze lub koncert. Nie były to jednak sielskie chwile dla chłopców, ponieważ zdawali sobie sprawę, że pod koniec weekendu ojciec przydzieli im nowe zadanie. Sexton przytacza słowa Arnolda na ten temat: Musieliśmy napisać esej, czego nauczyliśmy się przez ten weekend. Znakomita zabawa, nieprawdaż?