Jan Strządała

DELIKATNE MIEJSCE

erotyki

W projekcie okładki wykorzystano

zdjęcie Jana Strządały

Copyright © 2013 by Jan Strządała

Projekt okładki Jan Strządała

ISBN 978-83-272-3844-3Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora. 

Skład wersji elektronicznej:

Virtualo Sp. z o.o.

I
PRZEZ CAŁĄ NOC

DELIKATNE MIEJSCE

Twoje usta

to delikatne miejsce

przez które widzę

ogień

Moja oślepła skóra

w której umiera odległość

kropla

spada na kamień i rozpryskuje

słońce

mokry sierp na trawie

to wszystko

pod pochylonym niebem

* * *

Zapach świerku i kołysanie

trzask i białe ciało

żywicy krople słoneczne

uśmiechnięte oczy

szum w koronach czyste

słowa.

OGRÓD ŚWIATŁA

Chciałem Cię

przenieść

na moją chłodną łąkę

z Twojego zmęczonego nieba

Byłaś gwiazdą odległą

o wszystkie promienie

usypiające w zielonych oczach Galaktyk

Byłaś Gwiazdą upadłą

w moje ramiona

ułożyłaś się cicho na moim sercu

i słuchałaś jak bije

Opowiadałem Ci o narodzinach światła

Usnęłaś bo stałaś się mną

otworzyłem Ci swój ogród.

BYŁAŚ PRZEŹROCZYSTA

Byłaś przeźroczysta

widziałem

jak cisza pochyla się w Tobie

od źrenic aż do stóp

uklękłaś

Gdzieś we mnie przygotowywały się

wszystkie moje serca

moje popękane szkiełka

O czym myślałaś

modliłaś się

O Boże który tak blisko

i tak delikatnie jesteś

w milczeniu dłoni

w pochyleniu głowy

Twój szept polny szept

jak ocieranie się trawy

o ciepłe ciało wiatru

Czekałem aż zapali się słowo

i muzyka wspinała się we mnie

dotknęła moich ust.

PRZEZ CAŁĄ NOC

Przenosiłem w dłoniach wiatr

góry i drzewa

potoki budziłem spod kamieni

wszystko do Twoich stóp

przez całą noc

Kiedy przed świtem

przyniosłem słońce

zobaczyłem że Ciebie nie ma

jest pusta łąka.

DOLINY NIEPOKOJU

Czy chcesz, bym pisał sonetami

Co dzień szukając twojej dłoni,

Czy myślisz, że napisać zdołam

To co okryło runem kwiatów

Całe doliny niepokoju

Przyniosło spokój, ciepłe słowa

Splecionych ramion wianek piękna

I zapaliło w mym spojrzeniu

Prawdę o Tobie.

Czy pamiętasz?!

Jak przy ognisku co smugami

Oplotło nasze ręce, nogi,

Mówiłem ci, co znaczy czekać,

Czekać wiosnami na nikogo.

Choć nie wiem, gdzie twe oczy patrzą

I trudno mi odgadnąć miejsce,

To tak zazdroszczę tamtym ludziom

Że są przy twoich włosach, rękach,

I kupiłbym te wszystkie domy,

Tramwaje, miasta i ulice,

Gdzie kiedykolwiek będziesz.

Łódź 25 listopada 1964 r.

USUNIĘTO ZIEMIĘ

Między Twoim i moim życiem

usunięto ziemię i niebo

ścięto wszystkie gałęzie

żeby nie dotykały się nad przepaścią

Wystrzelano wszystkie ptaki motyle i

pszczoły

żeby nie przenosiły listów

Wytopiono gwiazdy

żeby nasze spojrzenia nie spotykały się na

nich

Wyrwano ogromną dziurę

żebyśmy się jej bali

A ja modlę się na ślepo

różnymi słowami

i wiem że kiedyś trafię

w Twoje słowa

i Bóg mi przebaczy

i Bóg mi Ciebie odda.

ODDALENIE

Twój szept

przeniosłem przez pół kraju

ukryty był we włosach

obudził się w środku nocy

i wypełnił cały pokój

Twój szept jest Twoim ciałem

nie rozróżniam słów

Gorąca skóra

jest gorącym szeptem

jest szelestem ust o usta

szelestem nagiego słowa

ciałem miękkim jak dym

białym drzewem i ogniem

Twój szept jest rozpuszczalny

tylko w mojej krwi.

WIDZISZ...
UMIEM WSZYSTKO

To że Cię nie ma

jest wyciętym lasem

pustą łąką

czarną studnią w pół słowa krzykniętą

To że Cię nie ma