Mikołaj Sęp Szarzyński

Sonet V

O nietrwałej miłości rzeczy świata tego

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Sonet V

O nietrwałej miłości rzeczy świata tego

I nie miłować ciężko, i miłować  

Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione  

Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,  

Które i mienić, i muszą się psować[1].  

Komu tak będzie dostatkiem smakować  

Złoto, sceptr[2], sława, rozkosz i stworzone  

Piękne oblicze, by tym nasycone  

I mógł mieć serce i trwóg się warować[3]?  

Miłość jest własny bieg bycia naszego;  

Ale z żywiołów utworzone ciało,  

To chwaląc, co zna początku równego,  

Zawodzi duszę, której wszystko mało,  

Gdy ciebie, wiecznej i prawej piękności,  

Samej nie widzi, celu swej miłości.  

Przypisy:

[1]

i mienić, i muszą się psować — muszą się zmieniać i psuć.

[2]

sceptr — berło królewskie; tu przenośnie: władza.

[3]

warować — obronić; por. warownia.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonet-v-o-nietrwalej-milosci-rzeczy-swiata-tego

Tekst opracowany na podstawie: Szarzyński Sęp, Mikołaj (ca 1550-1581), Rytmy abo Wiersze polskie w wyborze, E. Wende, Warszawa, 1914

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Sekuła, Olga Sutkowska.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.