Teofil Lenartowicz

Mizerna, cicha...

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Mizerna, cicha...

Mizerna, cicha,  

/ Stajenka licha,  

Pełna niebieskiej chwały;  

Oto leżący,  

Przed nami śpiący,  

W promieniach Jezus mały.  

Nad nim Anieli  

/ W locie stanęli  

I pochyleni klęczą;  

Z włosy[1] złotymi  

Z skrzydły[2] białymi  

Pod malowaną tęczą.  

Wielkie zdziwienie,  

/ Wszelkie stworzenie,  

Cały świat orzeźwiony;  

Mądrość Mądrości,  

Światłość światłości,  

Jezus wcielony[3].  

I oto mnodzy[4]  

Ludzie ubodzy  

Radzi[5] oglądać Pana;  

Pełni natchnienia,  

Pełni zbawienia,  

Upadli na kolana.  

Długo czekali,  

Długo wzdychali,  

Aż niebo rozgorzało[6],  

Piekło zawarte[7],  

Niebo otwarte,  

Słowo ciałem się stało.  

Śpi jeszcze senne  

/ Dziecię promienne,  

W ciszy ubogiej strzechy[8];  

Na licach[9] białych,  

Na ustach małych,  

Migają się uśmiechy.  

Jako w kościele,  

Choć ludzi wiele,  

Cisza pobożna wieje;  

Oczy się roszą  

Dusze się wznoszą,  

Płyną w serca nadzieje.  

Lulaj, dziecino,  

Lulaj, ptaszyno,  

Nasze umiłowanie;  

Gdy się rozbudzi  

W tej rzeszy ludzi,  

Zbawienie nam się stanie.  

Oto Maryja,  

Czysta lilija,  

Przy niej Staruszek[10] drżący,  

Stoją przed nami,  

Przed pastuszkami,  

Tacy uśmiechający[11].  

Hej! Ludzie prości,  

Bóg z nami gości,  

Skończony czas niedoli.  

On daje siebie,  

Chwała na niebie,  

Pokój ludziom dobrej woli.  

Radość na ziemi,  

Bo nad wszystkimi  

Roztacza blask rumiany.  

Przepaść[12] rozwarta,  

Upadek czarta,  

Zstępuje Pan nad pany.  

Przypisy:

[1]

z włosy — dziś popr. forma N. lm: z włosami.

[2]

z skrzydły — dziś popr. froma N. lm: ze skrzydłami.

[3]

Jezus wcielony — obecnie śpiewa się raczej: Bóg-człowiek tu wcielony.

[4]

mnodzy — liczni.

[5]

rad (daw.) — chętny.

[6]

rozgorzeć — rozpalić się.

[7]

zawrzeć (daw.) — zamknąć.

[8]

strzecha — dach kryty słomą.

[9]

lica (daw.) — twarz.

[10]

Staruszek — według tradycji św. Józef, który pojął za żonę brzemienną Maryję, był od niej dużo starszy.

[11]

uśmiechający — dziś popr.: uśmiechnięci.

[12]

przepaść — tu: piekło.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mizerna-cicha

Tekst opracowany na podstawie: Śpiwenik ludu katolickiego, książka do nabożeństwa, Bytom 1900

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paweł Kozioł, Marta Niedziałkowska.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.