Charles Baudelaire

Moesta et errabunda

tłum. Adam M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Moesta et errabunda[1]

Mów, dziewczę, czy twe serce niekiedy ulata  

Z czarnego oceanu zepsutej stolicy  

Na inny, który świetność obleka bogata?  

Modry, jasny, głęboki, podobny dziewicy?  

Mów, dziewczę, czy twe serce niekiedy ulata?  

Morze, szerokie morze, ukój nasze znoje!  

Jaki szatan, chrapliwa śpiewaczko — otchłani,  

Której jak organ wtórzą gniewnych wichrów roje, —  

Dał ci tę wzniosłą rolę kołyszącej niani?  

Morze, rozległe morze, ukój nasze znoje.  

Ach, unieś mię, wagonie! porwij mię, fregato!  

W dal! w dal! Tutaj z łez naszych tworzą się bagniska,  

A serce, smutne nie raz — nieprawdaż, Agato?  

Szepcze: precz stąd, gdzie wyrzut, zbrodnia, gdzie ból ściska!  

Ach, unieś mię wagonie! porwij mię fregato!  

Jak wy daleko, raje wonne i pogodne,  

Gdzie radość, miłość kwitną pod jasnym błękitem,  

Gdzie wszystko, co się kocha, jest kochania godne,  

Gdzie w czystą rozkosz serce nurza się z zachwytem!  

Jak wy daleko, raje wonne i pogodne!  

O! miłości dziecinnych raju umajony!  

Skoki, śpiewy, całunki i kwiecia równianki[2],  

I tętniące zza wzgórzy dźwięczne skrzypiec tony,  

I wieczorne po gajach wesołe hulanki, —  

Ty, miłości dziecinnych raju umajony!  

Pełny uciech przelotnych, czysty raju wiosny,  

Czyś ty już dalszy od nas, niż Indie i Chiny?  

Czy może cię przywołać jeszcze krzyk żałosny?  

Czy mógłby cię ożywić srebrny głos dziewczyny, —  

Niewinny, pełny uciech raju naszej wiosny?  

Przypisy:

[1]

moesta et errabunda (łac.) — smutna i błądząca.

[2]

równianka — wianek.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-moesta-et-errabunda

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Katarzyna Dąbek, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.