Rocznica powstania

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Rocznica powstania[1]

Bracia! Rocznica — więc po zwyczaju,  

Niech każdy toastem spłaci!  

Ten pierwszy puchar święcim dla kraju!  

Drugi dla ległych współbraci!  

A teraz zdrowie moskiewskich branek!  

A wiecie zdrowie to czyje?  

Zdrowie sióstr naszych, matek, kochanek...  

Zapewne każdy wypije!  

A teraz basta! Basta panowie!  

Niech każdy w miejscu usiędzie;  

Dajcie gitarę! — Wino już w głowie,  

A więc i piosnka wnet będzie.  

O, nie zginęła jeszcze Ojczyzna,  

Póki niewiasty tam czują!  

Bo z ich to serca płynie trucizna,  

Którą wrogowie się trują.  

Jeszcze wykarmią one w zaciszy  

Grono olbrzymiej młodzieży,  

Od nich pacholę o nas usłyszy  

I jak my w wolność uwierzy.  

Wstanie mąż wielki z tych polskich kości,  

Wielki jak sny za młodu!  

Z poczuciem krzywdy całej ludzkości,  

A z mieczem swego narodu.  

A jako niegdyś potopem świata  

Ludzkość zalały łzy Boże,  

Tak i on mieczem świętego kata  

Na ziemię puści krwi morze.  

A nad tym morzem, nad tą posoką;  

Korab[2] nasz polski wypłynie  

I białe ptaszę wzleci wysoko  

I poda różdżkę[3] drużynie.  

Otworem staną lochy podziemne,  

Gdzie w więzach butwiały kości,  

I będą nasze więzienia ciemne  

Miejscem odpustu ludzkości.  

Pielgrzymką do nich pójdą narody,  

Ogniwa kajdan rozbiorą  

I jak relikwie, na cześć swobody,  

Całować będą z pokorą.  

Kloc ów skrwawiony, na którym głowy  

Świętych padały z rąk kata,  

Będzie ogniskiem świątyni nowej,  

Ołtarzem nowego świata!  

Z tej ziemi znikną po wszystkie wieki,  

Ludzkości ofiary krwawe;  

Bo zbrodnie spłyną krwawymi rzeki  

I rody carów niesławe[4].  

Przypisy:

[1]

Rocznica powstania — pełny tytuł utworu pochodzącego ze zbioru Pieśni Janusza brzmi: Pierwsza rocznica 29 Listopada obchodzona w Rzeszy niemieckiej; tekst powstał w 1832 r. w Brodnicy (na terenie Prus Wschodnich), gdzie po upadku powstania listopadowego Wincenty Pol był internowany w budynkach klasztoru franciszkanów wraz z blisko dwudziestotysięczną armią.

[2]

korab (daw.) — okręt.

[3]

białe ptaszę (...) poda różdżkę — wiadomość o tym, że opadają już wody potopu otrzymali ocaleni na arce Noego dzięki gołębicy (stąd będącej symbolem pokoju), która przyniosła gałązkę oliwną z lądu.

[4]

niesławe — dziś popr.: niesławne.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rocznica-powstania

Tekst opracowany na podstawie: F. Barański, Jeszcze Polska nie zginęła: pieśni patriotyczne i narodowe, Część I, Muzyka, Lwów ok. 1912

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.