Charles Baudelaire

Latarnie

tłum. Adam M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Latarnie

Rubens[1] — ogród lenistwa, rzeka zapomnienia,  

Puch ciał świeżych, od których miłość stroni z dala,  

Lecz gdzie życie wciąż kipi pełne ruchu, wrzenia,  

Jak powietrze pod niebem, jako w morzu fala.  

Da Vinci[2] — duch jak głębia ciemnego zwierciadła,  

W którym anioły śliczne, z uśmiechy słodkimi[3],  

Tajemnicą okryte wstają jak widziadła  

W kraju zamkniętym lody i jodły[4] smukłymi.  

Rembrandt[5] — pełen stłumionych gwarów szpital smutny,  

Gdzie tylko krzyż wyciąga ramiona olbrzymie,  

Gdzie się z brudów modlitwa i płacz rwie pokutny,  

I czarem z nagła przemknie błysk słaby, jak w zimie.  

Buonarotti[6] — otchłań, gdzie jawią się oku  

Herkule i Chrystusy, i sztywne jak struny  

Potężnych widm postacie powstające w mroku,  

Które, prostując palce, drą swoje całuny;  

Wściekłości zapaśników, faunowe bezwstydy  

Tyś oddał, z dumnym sercem wyżółkły szkielecie,  

Wielki odkrywco piękna śród nędz i ohydy,  

Mocarzu galerników, tęskliwy Pugecie[7]!  

Watteau[8] — karnawał, kędy krocie serc szlachetnych,  

Płomieniąc się, unoszą motylimi loty,  

Tłum ozdób lekkich, świeżych, co przy ogniach świetnych  

Pająków — tchną w balowy wir szału zawroty.  

Goya[9] — zmora, — świat ciemny, gdzie wiedźmy trup dziecka  

Warzą pośród sabatów, gdzie u luster baby,  

A pończoszki — dziew rzesza naga i zdradziecka  

Tak wdziewa, by szatanów skusiły powaby;  

Delacroix[10] — przez piekieł opętany mary,  

Staw krwi pośród zielonych wiecznie sosen cienia,  

Kędy pod niebem chmurnym dziwaczne fanfary  

Płyną, jakby Webera[11] tłumione westchnienia:  

Te przekleństwa, bluźnierstwa, te skargi, zachwyty,  

Te krzyki i łzy rzewne, i hymny weselne,  

To przez sto labiryntów głos echem odbity,  

Opium boskie, co serca upaja śmiertelne;  

To hasło, przekazane przez legiony straży,  

To rozkaz, przez tysiączne tuby powtarzany,  

Majak, co się ze szczytu wież tysiąca żarzy,  

Sygnał w puszczy zbłąkanym myśliwcom podany.  

Bo, zaprawdę, najlepsze godności swej, Panie,  

Świadectwo, jakie ludzkość składa tobie, Bogu,  

Jest to wrzące, przeciągłe z wieków w wieki łkanie,  

Co aż tam u wieczności twej zamiera progu!  

Przypisy:

[1]

Rubens, Peter Paul (1577–1640) — malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli baroku.

[2]

Da Vinci, Leonardo (1452–1519) — wł. malarz, a także architekt, filozof, poeta i wynalazca; najwybitniejszy przedstawiciel renesansu.

[3]

z uśmiechy słodkimi — dziś popr.: z uśmiechami słodkimi.

[4]

zamkniętym lody i jodły — dziś popr.: zamkniętym lodami i jodłami.

[5]

Rembrandt, Harmenszoon van Rijn (1606–1669) — holenderski malarz, rysownik i grafik.

[6]

Buonarotti (1475–1564) — właśc. Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, zw. Michałem Aniołem, wł. malarz, rzeźbiarz, poeta i architekt epoki renesansu.

[7]

Puget, Pierre (1620–1694) — fr. rzeźbiarz, malarz i architekt barokowy; twórca rzeźb religijnych, mitologicznych i historycznych, portrecista; jego styl cechował naturalizm i dynamika formy.

[8]

Watteau, Jean Antoine (1684–1721) — fr. malarz i rysownik; kolorysta, przedstawiciel rokoka.

[9]

Goya (1746–1828) — właśc. Francisco José Goya y Lucientes, malarz nadworny królów Hiszpanii: Karola III Burbona, Karola IV Burbona i Ferdynanda VII Burbona; nasycał styl klasycyzmu barokową ekspresją.

[10]

Delacroix, Ferdinand Victor Eugène (1798–1863) — fr. malarz, sztandarowy przedstawiciel romantyzmu; jego malarstwo pozostawało pod silnym wpływem Rubensa.

[11]

Weber, Carl Maria (1786–1826) — niem. kompozytor, przedstawiciel wczesnego romantyzmu.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-latarnie

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Justyna Lech, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.