Charles Baudelaire

Pieśń jesienna

tłum. Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Pieśń jesienna

1.

Wkrótce nas chłód ogarnie wraz z mrokiem zimowym;  

Żegnaj żywa jasności zbyt krótkiego lata!  

Słyszę już, jak w podwórzach z łoskotem grobowym  

Drzewo na bruk zrzucane posępnie kołata.  

I w pierś mą wniknie zima, gniew, nienawiść wściekła,  

Dreszcz, groza, przymus, pracę czyniący niemiłą,  

I jak słońce, gdy zajdzie w biegunowe piekła,  

Serce me będzie tylko zmarzłą, krasną[1] bryłą.  

I drżę za każdą więzią[2], co o bruk uderza;  

Stuk głuchy jak klecących rusztowanie młotów.  

Umysł mój jest jak w gruzy padająca wieża  

Pod ciosami taranu nieustannych grzmotów.  

I pod dźwięk tych łoskotów monotonnych piesień[3],  

Boję, iż się gdzieś trumna zabija z pośpiechem...  

Dla kogo? Wczoraj było lato; dzisiaj jesień!  

A stuk ten dzwoni odjazd tajemniczym echem.  

2.

Lubię ócz twych podłużnych zielonawe błyski,  

Miła ma, lecz dziś żółć mi wszystko truje, pali;  

Dziś oddałbym ognisko, alkowę[4], uściski,  

Miłość twą za błysk słońca skrzący na mórz fali.  

A jednak, czułe serce, kochaj mnie; bądź matką,  

Nawet gdy cię niewdzięczność, gdy złość ma ugodzi;  

Kochanko, siostro, miej tę słodycz nikłą, rzadką  

Świetnej jesieni albo słońca, gdy zachodzi.  

Nie na długo! Grób czeka, grób chciwie ziejący!  

Pozwól mi złożyć skronie na kolana twoje;  

Niech po upałach lata i ogniach płaczący  

Słodkim, żółtawym blaskiem jesieni się poję.  

Przypisy:

[1]

krasny — czerwony.

[2]

więź — tu: wiązka.

[3]

piesień (rusycyzm) — popr. D. lm: pieśni.

[4]

alkowa (daw.) — sypialnia.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-piesn-jesienna

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła, Wojciech Szczęsny, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.