Kazimierz Przerwa-Tetmajer

W jesieni

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

W jesieni

O cicha, mglista, o smutna jesieni!  

Już w duszę czar twój dziwny, senny spływa,  

Przychodzą chmary zapomnianych cieni,  

Tęsknota wiedzie je smutna i tkliwa[1].  

Ileż miłości, och, ileż kochania  

Umarła przeszłość z naszych serc pochłania,  

Z naszych serc biednych, z naszych serc bezdeni!...  

Zamykam oczy... Blade, ciche cienie  

Suną się w liści posępnym szeleście —  

Jak obłok światła; niesie je wspomnienie...  

O, dni umarłe! o, dni! gdzież jesteście?...  

Co pozostało po was?... Ach! daleko,  

Daleko kędyś[2] toczycie się rzeką  

Szarą i mętną w głąb puszcz i w milczenie...  

Przypisy:

[1]

tkliwy — czuły.

[2]

kędyś (daw.) — gdzieś.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-jesieni

Tekst opracowany na podstawie: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji czwarty, Warszawa 1897

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paweł Kozioł, Marta Niedziałkowska.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.