Julisz Słowacki

Anioł ognisty — mój anioł lewy...

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Anioł ognisty — mój anioł lewy...

Anioł ognisty — mój anioł lewy  

Poruszył dawną miłości strunę.  

Z tobą! o! z tobą, gdzie białe mewy,  

Z tobą w podśnieżną sybirską trunę,  

Gdzie wiatry wyją tak jak hyjeny,  

Tam, gdzie ty pasasz na grobach reny.  

Z grobowca mego rosną lilije,  

Grób jako biała czara prześliczna —  

Światło po nocy spod wieka bije  

I dzwoni cicha dusza muzyczna.  

Ty każesz światłom onym zagasnąć,  

Muzykom ustać — duchowi zasnąć.  

Ty sama jedna na szafir święty  

Modlisz się głośno — a z twego włosa,  

Jedna za drugą, jak dyjamenty,  

Gwiazdy modlitwy lecą w niebiosa.  

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/aniol-ognisty-moj-aniol-lewy

Tekst opracowany na podstawie: Słowacki, Juliusz (1809-1849), Liryki i powieści poetyckie, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1974

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.