Charles Baudelaire

Wzlot

tłum. Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Wzlot

Ach, ponad stawy, ponad doliny,  

Nad góry, lasy, chmury i morza,  

Aż poza słońce, za eter siny,  

Za sfer gwiaździstych dalne przestworza —  

Bujasz, mój duchu, zwijasz się w koło,  

Jak dobry pływak gdy fale noszą.  

Bezmierną głębię bruździsz[1] wesoło  

Z niewysłowioną, męską rozkoszą.  

Leć! niech cię wyższa sfera otoczy,  

Oczyść w niej skrzydła, rzuć brudne męty,  

I jasny ogień górnych przezroczy  

Pij — jako nektar czysty i święty.  

Ach ponad nudy, ponad zgryzoty,  

Którymi życie jak mgłą się zmąca,  

Szczęsny, kto wzbił się śmiałymi loty,  

W pogodne kraje światła i słońca;  

Kto jak skowronek myślą w lazury  

Wylata rankiem pełen swobody;  

Kto zdoła spojrzeć na życie z góry,  

Pojąć szept kwiatu, mowę przyrody!  

Przypisy:

[1]

bruździć — tu: robić bruzdy, marszczyć wodę.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-wzlot

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.