Charles Baudelaire

Śmierć nędzarzy

tłum. Antoni Lange

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Śmierć nędzarzy

Śmierć jest jedynym blaskiem w mrokach życia kiru:  

To jedyny cel życia, nadzieja, podpora,  

Pociecha i wzmocnienie. Czara eliksiru,  

Która nam daje siłę iść aż do wieczora.  

To słońce, co przez burze — i śniegi — i nędze  

Na czarnym widnokręgu promieniście świta —  

Jest to sławna gospoda zapisana w księdze,  

Gdzie wszyscy będą jedli i pili do syta.  

To anioł, który trzyma w dłoniach magnetycznych —  

Potęgę snu — i dary widzeń ekstatycznych,  

I który ściele łoża obdartym żebrakom.  

Chwała bogów; spiżarnia mistyczna — słoneczna —  

Sakwa nędzarza; jego ojczyzna odwieczna  

I wrota ku nieznanym cichych niebios szlakom. —  

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-smierc-nedzarzy

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.