Charles Baudelaire

Epigraf na potępioną książkę

tłum. Antoni Lange

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Epigraf[1] na potępioną książkę

Czytelniku sielankowy,  

Trzeźwy, spokojny człowieku.  

Rzuć tych pieśni kwiat niezdrowy,  

Wykąpany w orgii ścieku.  

Jeśli cię szatan nie wdrożył,  

W swej retoryki misterie[2],  

Lepiej, byś księgę odłożył,  

Bo znajdziesz we mnie — histerię!  

Lecz jeżelibyś zrozumiał,  

Jak w otchłań spoglądać trzeba,  

Czytaj, byś kochać mię umiał!  

Duchu, co tęsknisz — i nieba  

Szukasz, by stanąć w tym niebie,  

Żałuj mię!... Lub przeklnę ciebie.  

Przypisy:

[1]

epigraf (z gr.) — inskrypcja, pamiątkowy napis umieszczany zwykle na pomnikach, grobowcach czy budynkach, stanowiący wyróżniany element architektoniczny.

[2]

misterie — dziś popr.: misteria.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-epigraf-na-potepiona-ksiazke

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Katarzyna Dąbek, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.