Charles Baudelaire

Wyznanie

tłum. Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Wyznanie

Luba, słodka kobieto, raz jeden, jedyny  

Ty się o ramię me wsparła,  

A w mroku duszy mojej pamięć tej godziny  

Nie starła się, nie zamarła.  

Późno już było; na kształt nowego medalu  

Pełnia podnosiła lice,  

A uroczystość nocy spływała jak fala  

Na śpiące grodu ulice.  

Biegając u ścian domów i u bram przedsieni,  

Kotów gromada swawolna,  

Z uchem na czatach, albo na kształt drogich cieni  

Towarzyszyła nam z wolna.  

Nagle wpośród zbliżenia, jakie wywołało  

Półświatło nocy niepewne,  

Z twych ust, z których wesele tylko zawsze brzmiało,  

Z ust, co tak dźwięczne i śpiewne,  

Z twych ust, tchnących radością, jak w jasne poranki  

Fanfara[1] rozgłośnie brzmiąca,  

Dziwaczna nuta skargi, na kształt niespodzianki,  

Wyrwała się tęskna, drżąca.  

Jak dziecina kaleka, brzydka, głupowata,  

Której się wstydzą rodzice —  

I którą by na długo, chcąc ukryć od świata  

W ciemną zamknięto piwnicę,  

Biedny Aniele! nuta głosiła krzykliwa,  

Że „nic pewnego na świecie!  

I że egoizm ludzki jakkolwiek się skrywa,  

We wszystkim zdradzi się przecie;  

Iż rzemiosła piękności niewesołe dzieje,  

Że nie rozkoszne zadanie  

Tancerki, która zimna na rozkaz szaleje,  

A śmiech ma na zawołanie;  

Że budować na sercach jest to niedorzeczność,  

Że piękność, miłość, rozkosze  

Kruche są, że niepamięć pogrąża je w wieczność  

Jak śmiecie, zgarnąwszy w kosze”.  

Ach! często, często potem myślą wyzywałem  

Tę noc, ten smutek, milczenie, —  

I to straszne przed serca konfesjonałem  

Twe wyszeptane zwierzenie.  

Przypisy:

[1]

fanfara — krótka melodia grana jako sygnał rozpoczęcia jakiejś uroczystości lub na czyjąś cześć.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-wyznanie

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.