Juliusz Słowacki

W pamiętniku Zofii Bobrówny

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

W pamiętniku Zofii Bobrówny

Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi,  

Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,  

To każdy kwiatek powie wiersze Zosi,  

Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.  

Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,  

Słuchaj — bo to są najlepsi poeci.  

Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone  

Będą ci całe poemata składać.  

Jabym to samo powiedział, co one,  

Bo ja się od nich nauczyłem gadać;  

Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,  

Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.  

Dzisiaj daleko pojechałem w gości  

I dalej mię los nieszczęśliwy goni.  

Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,  

Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,  

Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.  

Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.  

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-pamietniku-zofii-bobrowny

Tekst opracowany na podstawie: Mazanowski, Antoni (1858-1916), Wypisy polskie na VII klasę gimnazyalną, [s.n.], Kraków, 1914

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Sekuła, Olga Sutkowska.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.