Charles Baudelaire

Sed non satiata

tłum. Antoni Lange

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Sed non satiata[1]

Dziwne bóstwo, brązowe niby cień północy  

O zapachu mieszanym piżma i hawany,  

Córo jakiegoś bonza, Manfreda[2] sawany[3],  

O wiedźmo hebanowa, dziecię czarnych nocy!  

Wolę eliksir warg twych nad haszyszu cuda,  

Bo u twych ust się goi miłości mej rana,  

I gdy ku tobie kroczy żądz mych karawana,  

Wzrok twój — cysterną, gdzie się upaja ma nuda.  

Przez te czarne źrenice, duszy twej otchłanie,  

Mniej ognia rzucaj we mnie, złośliwy szatanie!  

Jam nie Styks[4], bym cię kąpać mógł dziewięciokrotnie,  

I nie mogę, potworo niesyta sromotnie  

By ucieszyć twe żądze, co nigdy nie zginą,  

W piekle twojego łoża stać się Prozerpiną[5].  

Przypisy:

[1]

Sed non satiata (łac.) — nienasycona.

[2]

Manfred — tytułowa postać powieści poetyckiej G. Byrona, w oryg. pada tu imię Fausta, bohatera dramatu J. W. Goethego.

[3]

sawana — zapewne chodzi o sawannę, forma dobrana przez tłumacza dla zachowania rymu i brzmienia.

[4]

Styks (mit. gr.) — rzeka oddzielająca świat żywych od Hadesu, który opływa ona dziewięć razy.

[5]

Prozerpina (mit. rzym.) — córka Cerery, bogini urodzaju, porwana i poślubiona przez Plutona, władcę krainy umarłych; odpowiednik Kory-Persefony w mit. gr.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-sed-non-satiata

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1821-1867), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Dorota Kowalska, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.