Charles Baudelaire

Muza sprzedajna

tłum. Antoni Lange

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Muza sprzedajna

Muzo moja, tyś prawa pałaców kochanka,  

Lecz gdy Styczeń rozpęta swoje Boreasze[1],  

Czy będziesz miała ogrzać czym biedne poddasze  

I okryć nogi ciepłem jakiegoś gałganka?  

Czy odegnasz od ramion swoich marmurowych  

Blask, co wnosi ci oknem swoje mroźne tchnienie,  

A że twa kiesa pusta, jak twe podniebienie,  

Czyż będziesz zbierać złoto sklepów lazurowych?  

Aby codzienny chleb twój zdobyć ciężką pracą,  

Jak biedne dziecko chóru, kadzielnicę trzymasz,  

I śpiewasz hymn Te Deum, choć weń wiary nie masz,  

Albo skaczesz na linie, jak głodny bajazzo,  

I śmiejesz się przez gorzkie łzy niedostrzeżone,  

By rozweselić tłumów ospałych śledzionę.  

Przypisy:

[1]

Boreasz (mit. gr.) — bóg i uosobienie wiatru północnego, zimnego, porywistego i srogiego.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-muza-sprzedajna

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Katarzyna Dąbek, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.