Charles Baudelaire

Pośmiertne żale

tłum. Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Pośmiertne żale

Śliczna, chmurna ty moja, gdy do snu twe zwłoki  

Pod czarnym marmurowym złożą już kamieniem,  

Gdy jedynym twym zamkiem, alkową, schronieniem,  

Stanie się sklep[1] wilgotny albo dół głęboki;  

Gdy pierś przytłoczy ciężar straszliwej opoki  

I gniotąc kibić giętką, wdzięczną zleniwieniem,  

Nie da sercu uderzyć wolą i pragnieniem —  

I powstrzyma twe lekkie, swobodne dziś kroki:  

Wówczas grób, mych snów wiecznych powiernik jedyny,  

(Bo poeta się zawsze rozumie z mogiłą)  

Będzie ci szeptał w długie bezsenne godziny:  

«Kurtyzanko nieszczera, ach, czemuż ci było  

Nie zaznać tego, po czym świat umarły płacze?»  

I czerw toczyć cię będzie jak żalu rozpacze.  

Przypisy:

[1]

sklep — tu: sklepienie.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-posmiertne-zale

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła, Wojciech Szczęsny, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.