Józef Czechowicz

toruń

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

toruń

tu tyle lip gubiących kwiat  

taki zapachów odmęt  

wieże w księżycu srebrne pochodnie  

na kościołach podobnych do tratw  

odpływa miasto pod niebem z ciemnego szkła  

popychają je strzały na czarnych tarczach zegarów  

cisza i mgła  

i obłok także płynący do nocnych jarów[1]  

falują gotyckich okien szramy  

które odbłysk na kratach rozgwieżdżą  

suną ceglane mury bramy  

jedna schyliła się nawet jak maszt  

w bramach wisła na przestrzał  

brzeszczot to srebrem chłodny

rzuciła go po ciepłym dniu  

otarłszy ostrze o zmierzch i o ruń  

rzuciła go wiosenna noc pogodna  

sobie do nóg  

pod toruń  

Przypisy:

[1]

jar (geolog.) — kanion, forma ukształtowania terenu o wąskim dnie i spadzistych zboczach.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nic-wiecej-torun

Tekst opracowany na podstawie: Czechowicz, Józef (1903-1939), Nic więcej, Księgarnia F. Hoesick, Warszawa 1936

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Katarzyna Kwiatkowska, Marta Niedziałkowska, Weronika Trzeciak, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.