Juliusz Słowacki

Anioły stoją na rodzinnych polach...

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Anioły stoją na rodzinnych polach...

Anioły stoją na rodzinnych polach  

I chcąc powitać lecą w nasze strony,  

Ludzie schyleni w nędzy i w niedolach  

Cierniowymi się kłaniają korony,  

Idą i szyki witają podróżne,  

I o miecz proszą tak jak o jałmużnę.  

— Postój, o postój, hulanie czerwony!  

Przez co to koń twój zapieniony skacze?  

— To nic... to mojej matki grób zhańbiony,  

Serce mi pęka, lecz oko nie płacze. —  

Koń dobył iskier na grobie z marmuru  

I mściwa szabla wylazła z jaszczuru.  

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/anioly-stoja-na-rodzinnych-polach

Tekst opracowany na podstawie: Słowacki, Juliusz (1809-1849), Liryki i powieści poetyckie, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1974

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.