Charles Baudelaire

Albatros

tłum. Antoni Lange

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Albatros

Czasami marynarze dla pustej zabawy  

Chwytają albatrosy, wielkie morskie ptaki,  

Co niby towarzysze spokojni mkną w szlaki  

Gorzkich otchłani morza, które prują nawy[1].  

Zaledwie je na pokład załoga poniosła,  

A natychmiast te króle błękitu wspaniałe  

Bezsilnie opuszczają swoje skrzydła białe  

I ciągną je za sobą jak drewniane wiosła.  

Ten skrzydlak, jakże teraz na pokładzie nawy  

Niezdarnie się porusza! Jak on śmieszny tobie,  

Marynarzu, gdy fajkę twą glinianą dziobie  

I na niepewnych nogach się chwieje kulawy!  

Poeta jest podobny do tego chmur pana,  

Który burze wyzywa, który drwi z łucznika;  

Zaledwie gruntu ziemi stopą swą dotyka,  

Wnet chodzić przeszkadzają mu skrzydła tytana.  

Przypisy:

[1]

nawa (daw.) — okręt, statek.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-albatros

Tekst opracowany na podstawie: Baudelaire, Karol (1867-1821), Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Katarzyna Dąbek, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.