Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Virgini intactae

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Virgini intactae[1]

Ust twych więc usta nie tknęły niczyje?  

Nikt nie uścisnął twojej drżącej ręki?  

Nikt się nie oplótł w twoich włosów pęki,  

ani się wessał w twoją białą szyję?  

Nikt się nie wsłuchał, jak twe serce bije,  

jak omdlewają słów błękitne dźwięki[2],  

a ciała twego kształt smukły i miękki  

zdrój tylko widział i wodne lilije?  

I nigdy dumne to, królewskie ciało  

w niczyich ramion uścisku nie drżało?  

pragnienie twoje jest jak blask o wschodzie?  

Nigdy w twych oczu słonecznym ogrodzie  

nie trysła rozkosz kwiatami złotemi?  

Pójdź! Tyś jest szczęściem najwyższym na ziemi!  

Przypisy:

[1]

virgini intactae (łac.) — nietkniętej dziewicy (D. lp).

[2]

błękitne dźwięki — przykład synestezji, środka stylistycznego popularnego w poezji Młodej Polski, polegającego na przypisywaniu jednemu zmysłowi wrażeń charakterystycznych dla drugiego.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/virgini-intactae

Tekst opracowany na podstawie: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji czwarty, Warszawa 1897

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paweł Kozioł, Marta Niedziałkowska.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.