Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Symbol

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Symbol[1]

Noc na wód cichym, bezbrzeżnym pustkowiu.  

Przez nieruchome ciemnych chmur tumany[2],  

Na fale księżyc prześwieca miedziany  

Wśród gwiazd, o blasku przygasłym ołowiu.  

Wiatr, świszcząc głucho, jak w gęstym sitowiu,  

Pełza po wody powierzchni rozchwianej  

I, zda się, wlecze senne oceany  

Ku nagich, skalnych wybrzeży wezgłowiu[3].  

Na głębi głuchej, ciemnej i bezkresnej,  

W mglistym księżyca blasku się kołysze  

Krzyż — na nim Chrystus rozpięty bolesny.  

Gdzieś w nieskończoność, w nieprzebraną ciszę,  

W niezmierną pustkę płynie przez odmęty  

Krzyż — na nim Chrystus bolesny rozpięty.  

Przypisy:

[1]

symbol — w poetyce okresu Młodej Polski za symbol uważano obraz wyrażający trudne do jednoznacznego sprecyzowania znaczenia, intensywnie za to oddziałujący na nastrój.

[2]

tuman — tu: kłąb.

[3]

wezgłowie — część legowiska, gdzie się kładzie głowę.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/symbol

Tekst opracowany na podstawie: Kazimierz Tetmajer, Wybór poezji, Warszawa 1897

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ..

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paweł Kozioł, Marta Niedziałkowska, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.