Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Wszechmocny Bóg

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Wszechmocny Bóg

Wkoło mej głowy światy. Sam z siebie je tworzę,  

I sam w sobie je niszczę. Nieskończoność, wieczność  

Stworzyłem. Rozkazałem — i wstała konieczność,  

By okuć wszechistnienie w wieczystą obrożę.  

Zechcę i drzwi nicości istnieniu otworzę,  

Drżą światy, mojej woli widząc obosieczność  

I czując dwóch idei nieustanną sprzeczność,  

Z których żadna dotychczas zwyciężyć nie może.  

Lecz gdy zechcę, zwycięży ta, co niepojęta,  

Od wieków trwoży światy: idea niebytu,  

I tylko sam zostanę, moc nieogarnięta.  

Blade cienie, posępne, nikłe mary mitu,  

Kupią[1] się niezliczoną chmurą pod me nogi:  

Depcę je w mej olbrzymiej chwale — to są bogi.  

Przypisy:

[1]

kupić się (daw.) — gromadzić się, tłumić się.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wszechmocny-bog

Tekst opracowany na podstawie: Kazimierz Tetmajer, Wybór poezji, Warszawa 1897

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paweł Kozioł, Marta Niedziałkowska, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.