Kazimierz Przerwa-Tetmajer

O sonecie

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

O sonecie

Lubię sonetu trudną, misterną budowę:  

zda mi się, że mi kawał marmuru odkuto,  

w którym swobodnie rzeźbić może moje dłuto  

w rozmiarach wiecznie jednych kształty coraz nowe.  

Lubię te dźwięki pełne, szerokie, brązowe[1],  

brzmiące wiecznie tą samą melodyjną nutą.  

a w nieskończoną różność motywów rozsnutą,  

jak mgły na jednym niebie w przeróżną posnowę[2].  

Lubię ten mały kościół, w którym jednak może  

olbrzymi Bóg się zmieścić, jak w potężnym tumie[3];  

lubię to górne, wąskie, naskalne wydroże[4],  

skąd runie, kto stóp pewnie położyć nie umie;  

lubię tę gwiazdę małą, co świeci jak zorze,  

dźwięk dzwonu, co nie głuchnie w huraganów szumie.  

Przypisy:

[1]

brązowe — tu: brzmiące jak dzwony odlane z brązu.

[2]

posnowa (daw.) — to, co zarasta coś bądź zasnuwa.

[3]

tum (daw.) — kościół, świątynia, katedra.

[4]

wydroże — droga a. ścieżka wykuta w skale.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/o-sonecie

Tekst opracowany na podstawie: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji czwarty, Warszawa 1897

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paweł Kozioł, Marta Niedziałkowska.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.