Bolesław Leśmian

Wiersz księżycowy

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Nowoczesna Polska.

Wiersz księżycowy

W księżycowy wniknąć chłód,  

Wejść w to srebro na wskroś złote,  

W niezawiły śmierci cud  

I w zawiłą beztęsknotę!  

Był tam niegdyś czar i śmiech,  

Tłumy bogów w snów obłędzie, —  

Było dwóch i było trzech —  

Lecz żadnego już nie będzie!  

Został po nich — rozpęd wzwyż,  

I ta oddal bez przyczyny,  

I ten złoty nadmiar cisz —  

I te srebrne szumowiny...  

Tam bym ciebie spotkać chciał!  

Tam się przyjrzeć twemu licu!  

Właśnie dwojga naszych ciał  

Brak mi teraz na księżycu!  

Noc oddycha naszą krwią,  

Krew podziemną płynie miedzą[1]...  

Nasze ciała teraz śpią, —  

Nasze ciała nic nie wiedzą...  

Przypisy:

[1]

miedza — pas ziemi nieuprawnej ciągnący się wzdłuż dwóch pól i oddzielający je.

Ten utwór nie jest chroniony prawem autorskim i znajduje się w domenie publicznej, co oznacza że możesz go swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać. Jeśli utwór opatrzony jest dodatkowymi materiałami (przypisy, motywy literackie etc.), które podlegają prawu autorskiemu, to te dodatkowe materiały udostępnione są na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na Tych Samych Warunkach 3.0 PL.

Źródło: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-wiersz-ksiezycowy

Tekst opracowany na podstawie: Bolesław Leśmian (1877-1937), Napój cienisty, Wydawnictwo Mortkowicza, Warszawa, 1936

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Anna Dyja, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła, Weronika Trzeciak.

Plik wygenerowany dnia 2011-01-26.