Monika Miriam Kowalczyk

Dalekość

2015

Copyright © by Monika Maria Kowalczyk; 2015
Copyright © by Wydawnictwo Witanet; 2015

Wszelkie prawa zastrzeżone

Skład tekstu oraz projekt okładki: Ryszard Maksym
Zdjęcia na okładce: © Jenny Sturm – Fotolia.com

ISBN: 978-83-64343-52-0

Wydawca:

Wydawnictwo WITANET
ul. Brzoskwiniowa 11/1
62-571 Stare Miasto

tel.: #48 601 35 66 75

www.ebooki.c0.pl

wydawnictwo.witanet@wp.pl

Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Książka ani żadna jej część nie mogą być publikowane ani w jakikolwiek inny sposób powielane w formie elektronicznej oraz mechanicznej bez zgody wydawcy.

Skład wersji elektronicznej:

Dalekość
kreska

zbyt długo byłam

zimną szklanką ograniczoną sobą

zbyt blisko siebie

zbyt daleko od ciebie

by zrozumieć

że dalej od siebie

to bliżej ciebie

Oddalam się

ubierz mnie w nowe światło

a ja oddalę się tam gdzie

sama siebie nie dosięgnę

i weź mnie na swoją chmurę

i schowaj serce w sercu

aby nie były osobno

lub do kieszeni - nieważne

chcę tylko być blisko ciebie

Niewiadoma

moje równanie ma cztery niewiadome

ale wynik zawsze wychodzi na zero

wynik zawsze wychodzi na mnie

a Ty mimo to

znów podnosisz mi powieki

i tyle wiary wkładasz we mnie

w tą babilońską

z własnego wyboru odciętą od całości

od całości siebie

od Ciebie

Drzewo życia

mówiący

chodzący

zawsze biorący

więc

chodź i zobacz, weź sobie

smaku dobrego losu

i bądź

chorym z miłości

okiem sprawiedliwego

Sen

śniła mi się brama

której nie było

i mnie nie było

chociaż byłam

Ahawa

Jedyny

chcę tylko byś był szczęśliwy

zaszczycasz mnie

sobą

Moje fado

Nie jestem miejscem bezchmurnym

Nie rozgrzeszam

Nie reanimuję

Nie zbawiam

Dlatego

Wyjdę za mąż

Za samotność

Zawrócona w życie

Zmęczyłam się

przepełniłam sensem istnienia

Jestem podjęta

Nie szukam

odnaleziono mnie

Jestem z powrotem

Wspominki

Dla Teresy

Są specyficzni ludzie, a życie ich jest jak film,

po którym wychodzi się w ciszy i milczeniu.

Jak sen kończą się nagle

i niby wszystko wygląda tak jak zawsze,

ale w środku nie ma nikogo,

a tęsknota dzielnie czyni swoją powinność.

Zdarzyło się i nie mogę jeszcze w to uwierzyć,

bo wciąż pamiętam te oczy co na mnie patrzyły

i te usta co do mnie mówiły.

Lecz mimo tej pustki

wyczuwam bliskość, która mnie nie opuszcza.

Czasami tylko budzę się w nocy i słowa piszą się same.

Modlę się, że dotrą do Ciebie

o pierwszym blasku.

Tylko to nam pozostało...

Pachnie ojcem

Od rana pachnie ojcem, zapach roznosi się

zawsze gdy pamięć wraca do chwil z dzieciństwa

zabaw z nim beztroskich, partyjek remika

i góry papierosów, które go zabiły.

Teraz nie ma już łóżka ani jego ubrań,

matka zrobiła reset. Chyba dobrze i tak

nie ma sensu się modlić, bo jeszcze się spełni

tak jak wtedy gdy spadł deszcz i zabrał jego woń.

Czasami śni się tylko jakby szukał drogi

i sposobu na troski. Wtedy jest ten zapach,

więc gładzę nim poduszki spłoszone echem snu.

Próbuję dać sobie czas, zaciągam się ojcem.

Wychylam się

Błąd jest przywilejem filozofów

tylko głupcy nie mylą się nigdy

Sokrates

nagromadzenie porażek w jednym miejscu

jest zatrważające

czasami jestem ich częścią

bo bardzo lubię się mylić

ale nigdy nie dybię na cudze

tylko na swoje

niezmiernie kocham swoje upadki

bo wtedy można

ostentacyjnie powstać

wychylić z szeregu

odstąpić od normy

odeprzeć opór

Przejście dla pieszych

obiecuję popatrzeć

zanim przejdę na drugą stronę

krokiem energicznym

lecz spokojnym

tak by się nie przewrócić

może przejdę się tylko wzdłuż

pod prąd

szczeliną dozwolonych miejsc

I tak zdążę nim wasze będzie zielone

Jaźnioły

A jeśli jesteś tu

jednym z tych aniołów

misternego planu o mnie

to nie wiem czy uwierzyć w twoje istnienie

Chyba że jesteś w tej jaźni

jedynym jaźniołem

Prędkość początkowa

Czasami stoję w drzwiach

moje skute lodem myślaki

trzepocą na wietrze

a ja wciąż potrącana

wiruję razem z nimi

I nie mam prawa wyboru

prawo wyporu mnie wyprze

choć tam od środka

prędkość nie istnieje

I nie mam nawet aksjomatu

ten wir jest zaprzeczeniem

To trzeba przeżyć

jeszcze raz

jeszcze raz

odbić się z progu

Weź czerwoną pigułkę

Jesteśmy tu

bo dręczy nas to samo pytanie

ale może to czego szukasz

ciebie szuka znacznie dłużej

Istnieją miliony żywych grobów

którym świat postawiono

by przesłonić prawdę

Spokojnie

System failure

ale zawsze masz wybór

Interakcje

Nie wiem z jakiego powodu uznano

że człowiek jest uczuciowy

Chociaż z badań klinicznych wynika

że poezja jest dobrze tolerowana

uczucia się nie objawiają

Niektórych spraw nie należy stosować równocześnie

a przy stężeniu bólu całkowitego > lub = 5,5 mol/głowę

liryzm jest niewskazany

W skrajnych przypadkach zaleca się

odsączenie czci od wiary

i udanie się

w miejsce spoczynku

XL JAJKO SHOW

Wychodzę z mroku

zawsze na chwilę

tak żeby sprawdzić

czy wszystko jeszcze jest

taka chwilowość scen

bo bycie czyjąś

chyba mną nie jest

Zaczekajmy może do ślubu

co by nie trafiły się podwójne żółtka

błąd genetyczny

wpisany w handmade

Pójdę lepiej do Wolanda

a Ty uważaj na ptaki

tyle ostatnio tego lata...

Kielich goryczy

Przechylam kolejny kieliszek czerwonego wina

za te wszystkie rewolucje

których nie rozumiem

i jeszcze głośno zamknę drzwi

abyśmy sami zostali w pokoju

- Ciekawe czy zagrają nam Chopina

- Raczej rzucą czosnkiem

Ja tymczasem

przekręcam się do góry nogami

może szybciej uderzy do głowy

Odwracam się murem

za plecami

syfiąca gorycz

Idzie nowe

Z ostatnim dźwiękiem

przyszła myśl

że jeśli nie dalej

można posunąć się choć trochę

Jeden krok - jedno wiązanie

telepatyczne wydeptanie

zmian

W sumie

realno-racjonalnym kwarkom

niedaleko jest do siebie

Tańcz

I tak z życiem tańczyć będę walca

z przytupem

do lasu na cienkie wino chadzać

tak czy inaczej

z księżycem się umawiać będę

tańczyć będę...

Polskie drogi

Teraz długo myśleć będę

nim powiem

że świat mi się wali

Kolana jeśli się ugną

to na pewno nie pod naporem

i choćby mi kazali spierdalać

stać tu będę lub siedzieć

jak mi będzie wygodnie

Obłęd

obłąkane obłoki

obłędnie obiecują obrać

obrane obrazy

obrzeżem obrysu

obiektu obłąkanego

oprócz opisu

opowiadającego opowieść

o obłąkanym

***

Łatwe życie jest trudniejsze

To dlatego inni wybierają trudniejsze

żeby było im łatwiej

DNA

Gdy jesteś wybrakowanym genem

Nadzieja jest jak deszcz

Od którego moknie serce

do ostatniej suchej nitki

DNA zdarzeń i wypadków

Ale deszcz i tak spłynie do rzeki

a rzeka do morza

aż serce stanie się pustynią

wołającą o pomstę do nieba

Nowe życie M.

Nie wiem czy powiem jeszcze

nie chcę istnieć

Nie wiem czy powiem

jeszcze chcę istnieć

Nie chcę o tym myśleć

i żyć pod hasłem nie chcę

też nie chcę

Chcę

zupełnie nowej M.