Okładka

Karta tytułowa

Książkę dedykuję wszystkim tym, którzy w trudnych chwilach swojego życia, czasem zbyt chaotycznie i po omacku, szukają pocieszenia. A przecież znajduje się ono tak blisko...

Ewa Błaszczyk

Aktorka, piosenkarka, ale przede wszystkim założycielka Fundacji „Akogo?”. Dotknięta własnym doświadczeniem, pomaga dzieciom, które zapadły w śpiączkę. 7 grudnia 2012 roku, po dziesięciu latach usilnych starań, uzgodnień, wyrzeczeń i pomocy wielu życzliwych osób, udało jej się oddać do użytku klinikę „Budzik” przy Centrum Zdrowia Dziecka. Bez wątpienia dzieło jej życia. A może także jedna z najlepiej zagranych przez nią ról? Może najlepiej oddana życiowa rola? Albo jeszcze inaczej – jak powiedziała sama pani Ewa – to coś, co poniekąd Ola zostawia innym w testamencie. Coś, dzięki czemu ktoś inny dostanie drugą szansę. Pani Ewa, dając nadzieję innym, sama też jej nie porzuca. Wciąż walczy o powrót do zdrowia własnej córki. Mówi: „Wierzę, że Ola wreszcie się obudzi”.

Jeśli wszystkich bohaterów tej książki można nazwać niepokonanymi, to jak określić Ewę Błaszczyk? Jak opisać jej sposób na niełatwe życie, na pokonywanie wszystkich trudności? Ta drobna i subtelna kobieta jest po prostu prawdziwym tytanem! Osobą niezłomną, której nie załamał żaden życiowy zakręt. Choć właściwie to, co ją spotkało, lepiej byłoby nazwać po imieniu – wielką tragedią. Nagła śmierć męża, a niedługo po tym wypadek Oli. Można powiedzieć, że od 11 maja 2000 roku pani Ewa zaczęła zupełnie inne życie. Tego dnia sześcioletnia córeczka straciła przytomność i zapadła w śpiączkę, w której jest do dziś.

Z panią Ewą spotykamy się w siedzibie jej fundacji. Powiedzieć, że to willa, byłoby chyba przesadą. To jak na dzisiejsze standardy raczej mały, zbudowany jeszcze przed wojną dom na warszawskich Bielanach, który kupiła razem z mężem Jackiem Janczarskim. Dom na Podleśnej miał być dla nich rodzinnym azylem, rajem na ziemi, a po śmierci męża i chorobie córki siłą rzeczy zamienił się w siedzibę fundacji. Teraz służy wszystkim potrzebującym, a ponieważ jest ich wielu, dlatego też musiał zostać przebudowany.

Tak, dom faktycznie zmienił się – mówi, witając mnie w progu pani Ewa – ale to jest nadal moje miejsce na ziemi. Wiele osób radziło mi, żeby opuścić ten dom po tym, gdy się stało tyle nieszczęścia, ale gdybym to zrobiła, pozbawiłabym się swojej tożsamości. Nie było łatwo pogodzić to wszystko w jednym miejscu... bo oczywiście to zabiera pewną prywatność, ale w soboty i niedziele nie ma fundacji. A z Olą jestem zawsze. Wbrew pozorom to łatwiej dograć organizacyjnie.

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej.

Wkładka

Dostępne w wersji pełnej.

Karta redakcyjna

Korekta
Agata Pindel-Witek
Agata Chadzińska

Projekt okładki
Łukasz Kosek

Zdjęcia
KRZYSZTOF SERAFIN/FORUM (okładka)
SXC.HU (okładka – zdjęcie w tle)

ISBN 978-83-7569-374-4

© 2013 Dom Wydawniczy Rafael
ul. Dąbrowskiego 16, 30-532 Kraków
tel./fax: 12 411 14 52
e-mail: rafael@rafael.pl
www.rafael.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

www.woblink.com