Sztuka jako interpretacja - Ryszard Solik

Sztuka jako interpretacja

0,0

Czytelnik znajdzie w niniejszej książce inny obraz doświadczenia sztuki niż ten utrwalony tradycją i rozpowszechnionymi w obiegowej opinii przeświadczeniami. W proponowanym ujęciu problemu kulturowa tożsamość obiektu artystycznego kształtowana jest nie tyle przez własności formalne, stylistyczne czy rodzaj plastycznego uformowania, ile w głównej mierze w praktyce dyskursywnej i w interpretacji. W przedstawionej koncepcji Autor rezygnuje z pojmowania przedmiotu artystycznego jako struktury kompletnej, zamkniętej i niezależnej, kwestionuje mit „dzieła samego w sobie”. Podkreśla za to wagę kulturowych uwikłań i relacji, w obrębie których „artystyczność” okazuje się negocjowana i konstruowana, a nie ustalona własnościami obiektu. Interpretacja nie jest tu rozumiana jako aktywność przedmiotu zmierzająca do ujawnienia ukrytego przesłania i sensu, lecz wpisana w dzieło, stanowi jego integralną część. Autor, analizując między innymi przypadek tak słynnego i uznanego obrazu, jak Gioconda, z powodzeniem dowodzi, że sztuka nie może istnieć sama przez się, ale wyłącznie przez swe kolejne interpretacje. Publikacja będzie wartościową pozycją dla odbiorców związanych z różnymi dyscyplinami humanistyki (kulturoznawstwo, estetyka, filozofia sztuki, teoria sztuki, krytyka artystyczna), zajmujących się szeroko rozumianą teorią i interpretacją dzieła sztuki, a także dla twórców, artystów, studentów wielu kierunków humanistyki oraz po prostu – dla uczestników współczesnej kultury artystycznej. Książkę poleca Dziennik TeatralnySpis treści Słowo wstępne / 9 Część pierwsza Dylematy obecności 1. Wprowadzenie. Horyzonty refleksji, granice pytań / 17 1.1. Punkt wyjścia: dylematy i znaczenie / 17 1.2. Po czym rozpoznajemy, na podstawie czego orzekamy / 22 1.3. Przesłanki — cechy konstytutywne / 27 1.4. W stronę interpretacji / 31 1.5. Repetycja i przemieszczenie / 38 2. Przestrzenie niepewności a dictum tradycji / 51 2.1. Czas niepewności, przestrzenie transgresji / 51 2.2. Dylematy nieokreśloności i potencjalności / 60 2.3. Oczywistość postradana — dynamika obecności i nieobecności / 70 2.4. Esencjalizm a parametry określoności dzieła sztuki / 81 3. Współokreślający wymiar interpretacji / 93 3.1. Casus własności obiektywnych — założenia, przesłanki, uwarunkowania / 93 3.2. W horyzoncie interpretacji / 110 Część druga Konteksty, determinanty, składowe 4. Konteksty / 125 4.1. Pozakontekstualny — projekt niemożliwy / 125 4.2. W określony sposób, w określonym czasie / 130 5. Uprzedniość a doświadczenie sztuki / 135 5.1. „Twarzą w twarz”, „oko w oko”, czyli mit oka nieuprzedzonego / 135 5.2. Nieuchronność uprzedniości / 141 5.3. Sztuka — uprzedniość uprzywilejowana / 146 6. Język / 161 6.1. Cztery razy oczywistość? / 161 6.2. Relacje a problem niewspółmierności / 167 6.3. Przeciw odczytywaniu, za współkonstruowaniem i współokreślaniem / 180 Część trzecia Interpretacja a (jako) sposób istnienia sztuki 7. Rozważania przy portrecie. Słów kilka o Giocondzie / 191 7.1. Rozważania przy portrecie — egzemplifikacyjne możliwości Giocondy / 191 7.2. Dyskurs jako przestrzeń obecności. Pomiędzy potencjalnością a konkretyzacją / 196 7.3. Semioprzestrzeń gatunku, czyli o nieoczywistości tego, co rzekomo zrozumiałe samo przez się / 206 8. Wokół krzesła. Rzecz o rzeczy i sztuce przedmiotu / 223 8.1. Dialog przedmiotu z otoczeniem / 223 8.2. Przede wszystkim interpretacja / 231 Uwagi końcowe. W kręgu postawy krytycznej — relokacje i przemieszczenia / 247 Nota bibliograficzna / 259 Bibliografia / 261 Indeks osobowy / 279 Summary / 289 Zusammenfassung / 291

Dodaj komentarz


Brak komentarzy

  Pobierz fragment (ePub)   lub czytaj